KANNA (Sceletium Tortuosum)-imponujący naturalny antydepresant

KANNA (Sceletium Tortuosum)-imponujący naturalny antydepresant

SceletiumTortuosum to sukulent z rodziny Aizoaceae (Mesembryanthemoideae), występujący naturalnie w południowo-zachodnich częściach RPA.
Głównie porasta tereny zacienione, skaliste, płożąc się przy ziemi.
Sceletiumz łaciny pochodzi od słowa sceletus – co znaczy szkielet, ze względu na szczególne, mocno zlignifikowane unerwione liście, które po wysuszeniu przypominają szkielet. 
Liście posiada owalne, wydłużone, gładkie, zielone (w zależności od światła są jaśniejsze lub ciemniejsze); łodyżki rozrastające się w różne strony; nasiona są malutkie, okrągłe 1-2mm koloru brązowego. Łodygi dorastają do 20-30 cm.
Kwiaty przyjmują barwy od białego, przez żółty, do jasnoróżowego.
Korzenie są niewielkie, o wiele mniejsze od rośliny nadziemnej. Dotychczas wyróżniono osiem gatunków Sceletium, na podstawie charakterystyki fazy wegetatywnej, okresu kwitnienia oraz budowy owoców i nasion.
Sceletiumtortuosum, kwitnie od maja do listopada, co w południowej Afryce odpowiada okresowi jesień – lato, jednak zbiorów dokonuje się zazwyczaj w październiku.

OPIS ROŚLINY

SceletiumTortuosum to sukulent z rodziny Aizoaceae (Mesembryanthemoideae), występujący naturalnie w południowo-zachodnich częściach RPA. Głównie porasta tereny zacienione, skaliste, płożąc się przy ziemi. Sceletium z łaciny pochodzi od słowa sceletus – co znaczy szkielet, ze względu na szczególne, mocno zlignifikowane unerwione liście, które po wysuszeniu przypominają szkielet. 
Liście posiada owalne, wydłużone, gładkie, zielone (w zależności od światła są jaśniejsze lub ciemniejsze); łodyżki rozrastające się w różne strony; nasiona są malutkie, okrągłe 1-2mm koloru brązowego. Łodygi dorastają do 20-30 cm. Kwiaty przyjmują barwy od białego, przez żółty, do jasnoróżowego. Korzenie są niewielkie, o wiele mniejsze od rośliny nadziemnej. Dotychczas wyróżniono osiem gatunkówSceletium, na podstawie charakterystyki fazy wegetatywnej, okresu kwitnienia oraz budowy owoców i nasion.
Sceletiumtortuosum, kwitnie od maja do listopada, co w południowej Afryce odpowiada okresowi jesień – lato, jednak zbiorów dokonuje się zazwyczaj w październiku.

HISTORIA

Sceletium tortuosumwystępuje pod różnymi nazwami między innymi:  Kanna, Channa, Poudre de Sceletium, Racine de Sceletium, and Skeletium, Kauwgoed lub Kougoed.
Używana była przez Hottentotów, znanych również jako lud Khoikhoi– rdzenną grupę etnicznąpochodzącą z  Południowo- Zachodniej Afryki, którzy nadali tej roślinie nazwę “Kanna“.
Pierwsze wzmianki o roślinie pojawiają się w 1610 wieku, kiedy Holendrzy przybyli o Afryki, nazwali roślinę “Kaugoed“, co dosłownie znaczy “coś do żucia“.

Thunberg, szwedzki botanik, uczeń Linneusza,  pisał w swoim pamiętniku w 1794, w czasie podróży po Afryce: “Żuli, a później palili korzenie lub liście, po czym ich zwierzęce duchy były budzone. Ich oczy iskrzyły, a ich twarze pokrywały się uśmiechem. Tysiące niesamowitych pomysłów się pojawiało oraz doświadczali przyjemnej wesołości. Biorąc tą substancję bez umiarkowania, tracili przytomność i pogrążali się w straszne delirium.

William Paterson, szkocki podróżnik (i niestety) kolonizator,  który przywędrował w te same regiony, napisał w roku 1789: “…nazywana jest krainą Channa; zawdzięcza swoją nazwę pewnej odmianie mezembryanteimum, która jest nazywana Channa przez tubylców i jest bardzo ceniona pośród nich. Używają jej zarówno żując jak i paląc; kiedy jest łączona z Dacka powoduje silną intoksykację.” Dacka w tym przypadku oznaczałoprawdopodobnie konopie – Dagga.

Tradycyjnie Kanna była stosowana była często wśród łowców przed planowanym polowaniem, gdyż jej działanie pozwalało zmniejszyć stres i wyciszyć układ nerwowy, poprawiając koncentrację, dzięki czemu można było sprawniej wytropić i schwytać zwierzynę. Przyjmowana była również podczas plemiennych rytuałów – tańca transowego, uzdrowień, ceremonii. Jeszcze innym zastosowaniem było przyjmowanie Kanna, by zredukować uczucie głodu i pragnienia. Aktywne związki Kanna wiążą się z receptorem dla cholecystokininy-1.

Receptor ten po aktywacji zmniejsza uczucie nienasycenia. Jednak żadne współczesne badania nie zbadały tego twierdzenia. W wyższych dawkach Kanna ujawnia działanie intoksykujące, mogące skutkować euforią.
Bardzo często stosowano fermentację roślinyby zwiększyć zawartość procentową alkaloidów i nasilić działanie psychoaktywne, przez konwersję mesembryny do mesembronu.
Opisywano, że miażdżono całą roślinę, aż wypłyną soki, następnieumieszczano zgniecioną roślinę do skórzanych worków i pozostawiano na słońcu do fermentacji na 3 dni.
Po 3 dniach materiał z wnętrza worków mieszano, następnie zostawiano ponownie na słońcu na 5 dni w celu kontynuacji fermentacji, po czym wyjmowano po 5 dniach i pozostawiano na słońcu do wyschnięcia. Taki wysuszony materiał skręcano podobnie jak tytoń do żucia, albo mielono na drobny proszek, stosowano w formie tabaki czy sporządzano napar lub nalewkę.
XIX wiek a wraz z nim rozwój metod chemicznych, który pozwalał na ekstrakcję oraz identyfikację substancji roślinnych, przyniósł większe zainteresowanie Sceletium.
W 1914 roku z Sceletiumtortuosum został wyizolowany pierwszy  alkaloid roślinny –mesembryna, przez naukowcaE. Zwicky’ego.

REKLAMA

Kanna ekstrakt 100:1 w płynie dostępna w sklepie ekstrakty.com

 

DZIAŁANIE PRZECIWLĘKOWE

Jedną z najczęściej badanych korzyści Kanna jest zdolność do zmniejszenia lęku.
 Łagodzi niepokój poprzez kilka mechanizmów, które doprowadzają do wychwytu zwrotnego serotoniny. W przypadku SceletiumTortuosum otrzymujemy mechanizm działania tożsamy z najpopularniejszymi lekami przeciwdepresyjnymi – SSRI
Kanna zawiera bioaktywne alkaloidy odpowiedzialne za jej działanie i stanowią od 1 do 1,5% jej składników chemicznych. Współczesna nauka zachodnia nie zidentyfikowała wszystkich struktur obecnych w roślinie.
W ciągu ostatnich dwudziestu lat wzrosło zainteresowanie tym surowcem, preparaty z kanną stosowane są jako łagodny antydepresant. Podnosi ona nastrój, zmniejsza lęk, stres i napięcie. Podjęto także próby wykorzystania tej rośliny podczas leczenia uzależnień (alkohol, opiaty).

Sceletium tortuosum zawiera alkaloidy:

Mesembrynę
Mesembrenon 
Mesembranol
Tortuosaminę,
Skeletenon
4’-O-demethylmesembernol
Demethylmesembranol
Mesembrenol

DZIAŁANIE ANTYDEPRESYJNE

Spośród tych alkaloidów największą aktywność przeciwdepresyjną wykazuje mesembryna, która jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny oraz ma zdolność hamowania fosfodiesterazy. I jest to jeden z trzech najistotniejszych,  znanych nam mechanizmów działania SceletiumTourtosum, porównwany do działania leków antydepresyjnych z grupy SSRI. (z języka angielskiego- Selective Serotonin Reuptake Inhibitors albo Serotonin-SpecificReuptake Inhibitor)
 Kiedy serotonina wiąże się do receptorów neuronu postsynaptycznego, receptor wysyła sygnał do ciała komórki neuronu. Gdy zbierze się odpowiednia ilość tych sygnałów, receptory postsynaptyczne są odpalane, co wyzwala sygnał elektryczny poruszający się w dół jej aksonu do zakończeń aksonów, co z kolei powoduje uwalnianie serotoniny, która stymuluje następny neuron. Tak wygląda łańcuch kaskady reakcji dowolnej liczby neuronów.
Serotonina bywa nazywana hormonem szczęścia –takie określanie tego hormonu wzięło się stąd, iż wiele badań wykazuje, żema ona olbrzymi związek z odczuwaniem przez nas szczęścia czy radości. Oprócz tego udowadniano już niejednokrotnie, że serotonina może redukować niepokój i lęk.  Niski poziom serotoniny lub aktywność w niektórych częściach mózgu może pogorszyć nastrój i może prowadzić do agresji, zmęczenia, zwiększonej wrażliwości na ból i  depresji.

Ważne!: depresja nie zależy wyłącznie od poziomu serotoniny.

LEPSZA PAMIĘĆ I ZDOLNOŚĆ KONCENTRACJI

Drugi mechanizm działaniaSceletium polegana hamowaniu aktywności enzymu fosfodieserazy-4 (PDE-4), których działanie prowadzi do zwiększenia stężenia cAMP w komórkach, tym samym podnosząc poziom cAMP w neuronach. – (cAMP) to niezwykle uniwersalny wtórny przekaźnik wewnątrzkomórkowy, uczestniczący w regulacji wielu procesów, takich jak: metabolizm, apoptoza, ekspresja genów oraz proliferacja komórek – możliwe jest osiągnięcie wydajności układu nerwowego, co ma pozytywny wpływ na funkcje poznawcze i ogólny stan neurologiczny. cAMP aktywuje także ścieżkę, która tworzy długotrwałe wspomnienia.
Ponadto SSRI i inhibitory PDE4 działają synergicznie, ponieważ stosowanie SSRI możezwiększać aktywność PDE4, a następnie zmniejszać wrażliwość na SSRI w perspektywie długoterminowej.
Kolejnym mechanizmem występującym podczas stosowania Kanna jest upregulacjatransportera VAMT2., jest to transporter monoaminowy, która transportujeneuroprzekaźniki z komórki, gdzie mogą mieć swoje działanie. W mózgu VMAT2 transportuje – a tym samym aktywuje – cząsteczki takie jak dopamina, serotonina i GABA.
Białko transportu zwane VAMT2 wyławia serotoninę z cytyzolu do kanałów w jeden z pęcherzyków. Pęcherzyki następnie podróżują bliżej szczeliny synaptyczneji czekają na sygnał. Po otrzymaniu sygnału, pęcherzyki łączą się z błoną komórkową w procesie zwanym egzocytozą. Serotonina zostaje zwolniona do szczeliny synaptycznej. VMAT2 uwalnia wiele różnych neuroprzekaźników w różnych częściach mózgu; wpływ kanna na te inne cząsteczki nie był badany.

Pozostałe efekty:

• Poczucie szczęścia, rozluźnienia, relaksu
• Zwiększona wrażliwość na dotyk
• W niektórych przypadkach zwiększone libido
• Pobudzenie
• Łagodny zastrzyk energii
• Odprężenie ciała i umysłu

WSKAZÓWKI I PRZECIWWSKAZANIA

Kanna nie powinno się przyjmować wraz z innymi lekami o działaniu przeciwdepresyjnym lub przeciwlękowym, a szczególnie inhibitorami monoaminooksydazy (MAO), selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) oraz inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI).[między innymi takich jak Prozac, Zoloft, Cipramil, Seroxat, Fevarin i wiele innych).]

Kobiety  w ciąży lub karmiące piersią powinny unikać Sceletium.Ponieważ kanna wpływa na szlaki serotoninowe w mózgu, należy zachować szczególną ostrożność podczas łączenia kanna z ziołami lub suplementami, które również zwiększają lub działają na receptory lub szlaki serotoninowe. Niektóre z nich to: to 5-HTP, L-tryptofan, SAMe, ziele dziurawca, hawajska różyczka, męczennica, johimba, ruta syryjska i banisteriopsiscaapi.
Używanie ich razem może powodować zespół serotoninowy, który jest poważnym stanem, w którym mózg jest przeciążony serotoniną i może zagrażać życiu.
Jeśli zażywasz jakiekolwiek leki na depresję lub stany lękowe, porozmawiaj z lekarzem przed użyciem kanna. Bardzo niewiele leków i substancji zostało specjalnie przetestowanych pod kątem interakcji z kanna.

Kanna jest legalna, można ją bez obaw uprawiać, kupować, używać- za wyjątkiem stanu Louisiana w USA.

DAWKOWANIE

Najszerzej dostępną komercyjną formą kanna jest Zembrin. Zembrin to standaryzowany wyciąg ze Sceletiumtortuosum; sprzedawany jest w postaci proszku oraz w kapsułkach jednodawkowych. Wiele firm sprzedaje Sceletiumtortuosum w postaci ekstraktu lub w herbacie.

Sceletiumtortuosum sprzedawane jest także jako roślina doniczkowa. Ten soczysty sukulent można wyhodować z nasion lub kupić jako sadzonkę i ponownie przesadzić. Gdy dojrzeje, cała roślina może zostać poddana fermentacji i wysuszeniu. Proces fermentacji zmienia profil chemiczny ziela, zwiększając poziom mesembryny i zmniejszając poziom mesembrenonu.
Zapach kanny porównuje się do tytoniu, a jego smak określa się jako bardzo gorzki. Tradycyjni uzdrowiciele ostrzegają, że sfermentowaną kannę należy żuć tylko przez około 15 minut, a następnie wyjmować z ust.

Zalecana dawka Zembrin, dostępnego w handlu wyciągu ze Sceletiumtortuosum, wynosi 25-50 mg dziennie dla efektów poznawczych. Niektórzy południowoafrykańscy psychiatrzy przepisują kanna jako środek przeciwdepresyjny; wówczas pacjenci ci otrzymują zalecenia stosowania od 100 do 200 mg dziennie, przyjmując połowę ze śniadaniem, a połowę z obiadem.

Tak naprawdę nie wiemy dokąd a właściwie odkąd sięga wiedza na temat Kanna. Pierwsze pisemne wzmianki, które są znane naszej cywilizacji pochodzą z 1662 toku.  Jest jednak więcej niż prawdopodobne,  że znajomość Sceletium oraz użycieprzez San (Buszmenów) i Khoikhoi (Hotentotów) z Afryki Południowej sięga do starożytnej prehistorii kontynentu.

Jako kultury tradycyjne, pozostające głęboko w kontakcie z krajobrazem i roślinami swojego regionu, Khoikhoi wchodzili w związek z Kanna, być może początkowo poprzez badanie jej jako źródła pożywienia. Wyraźnie dostrzeżono jej leczniczą i magiczną wartość. Wiedza ta była uważana za świętą i przekazywana przez niezliczone pokolenia aż do dnia dzisiejszego

Źrodła:

Laidler PW (1928): The magicmedicine of the Hottentots. SAfr J Sci 25:433–447.

Meiring, I., Notes on someexperiments with the activeprinciple of Mesembrianthemumtortuosum, L. Transactions of the SouthAfricanPhilosophicalSociety 1898; 9:48-50.

TerburgD. et al. “AcuteEffects of Sceletiumtortuosum (Zembrin), a Dual 5-HT Reuptake and PDE4 Inhibitor, in the Human Amygdala and its Connection to the Hypothalamus” Neuropsychopharmacology. 2013 Dec; 38(13): 2708–2716

Watt J.M., Breyer-Brandwijk MG. The Medicinal and PoisonousPlants of Southern and EasternAfrica. 1962; pp. 926. 2nd ed. Livingstone, London.

Zwicky E. (1914): Uber Channa, einGenussmittel der Hot-tentotten (Mesembrianthemumexpansum L. undtortuo-sum L.). WurdeeinsDoktors der Naturwissenschaften.EidgenossischenTechnischenHochschule in Zurich.

https://www.nootropedia.com/kanna-sceletium-tortuosum/
https://sceletium.com/history/



Poznaj autora / nootraveller

Natura eksperymentatora. Poszukiwacz nowości. Fan niesztampowości.

Zostaw komentarz

Twój email nie zostanie upubliczniony.

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>